Sa Lilim ng Pagbabalik (Chapter 16)
CHAPTER 16 — “Ang Usapang Hindi Maiwasan” Paalala: Ang kuwentong ito ay orihinal at ginawa para sa blog na ito lamang. Ang anumang pagkakatulad sa tunay na tao o pangyayari ay nagkataon lamang. (Tensyon, panunukso, at isang lihim na unti-unting nabubunyag) Maaga nagising si Gabriel kinabukasan. Hindi dahil sa ingay— kundi dahil sa bigat ng pakiramdam sa dibdib. Paglabas niya ng kwarto, nadatnan niya si Tito Ramon sa kusina, nakaupo, may hawak na tasa ng kape, parang matagal nang gising. “Good morning,” bati ng tiyuhin, kalmado ang boses. “Maaga ka rin pala.” Tumango si Gabriel. “Opo, Tito.” Tahimik ang pagitan nila habang nagtitimpla siya ng sarili niyang kape. Pero ramdam niya ang tingin ng tiyuhin— hindi mapanghusga, pero mapanuri. “Alam mo,” biglang sabi ni Tito Ramon, “matagal na kitang kilala.” Napahinto si Gabriel. “Opo?” “Hindi ka ’yung tipo na basta nagpapapasok ng tao sa bahay,” dugtong niya. “Lalo na kung hindi mahalaga.” Hindi agad sumagot si Gabriel. Sa halip, umupo ...
